Het concert van Ellie en Rikkert in Brugge op vrijdag 29 mei

Rond 17.45 u. verzamelden we aan de schoolpoort in Sint-Rafaël om van daaruit naar Brugge te vertrekken. Het regende hard toen we onderweg naar Sint-Rafaël waren maar met onze paraplu baanden we ons een weg tussen de druppels. Op de verzamelplaats stonden Donald en Kathleen met de hond in de refter te wachten. Ook onze chauffeur, Rien Verlinden, zat al samen met haar zoon en Eva van Licht en Liefde op ons, Franky en Marie-Christine, te wachten. Rond 18.10 u. zijn we in het busje gestapt en toen Rien de juiste versnelling gevonden had, had ik al 7 builen en blauwe plekken. Eva (zonder Adam ) zat al te zweten in de auto toen ze doorhad dat ze haar regenpak nog aanhad. Het zweet van Riens zoon begon te druppelen van zijn wang toen Eva haar regenpak begon uit te doen. De afstand naar Brugge werd in de gietende regen gereden maar gelukkig bleven we droog op een paar (zweet)druppels na, natuurlijk. Op onze weg naar Brugge stonden we opeens in de file door een kettingbotsing op de linkerrijstrook. Dit was het ideale moment om mekaar beter te leren kennen en wat bij te praten. Rond 19.20 u. zijn we gearriveerd. Na 77 trappen kwamen we in de concertzaal van het evenement Ellie en Rikkert aan.

Om 19.58 u. kroop iedereen onder zijn stoel toen een strenge politieman (man van Katrien Vereecken ) aankondigde dat iedereen zijn gsm moest af- of stilzetten. Ook het filmen verbood hij. Enkele minuten later konden we genieten van de show van Ellie en Rikkert. In de kapel weergalmde hun zachte muziek die onze oren binnensuisde  en ons naar een hemel van genot dreef.

De verhalen die ze zongen, kwamen overeen met het dagelijkse leven en de boeddhistische muzieksongs die erop volgden, waren een streling voor het oor. Tijdens de pauze hielp Marie-Christine, samen met Cathy Cruyt, Sema en Adem. In de cafetaria merkten we op dat bijna alle leerkrachten aanwezig waren (Hendrik Bullynck, Pol Desimpelaere, Michiel Van Boxstael, Ignace Dehondt, Caroline Van Doren, Lies De Vriendt, Marleen Hermie, Marjolein Van Laere, Lobke Vanhove, Caroline Vansteelandt, Soetkin Everaert,enz.....en allemaal in het zwart gekleed).

Van onze cursisten waren er niet veel (Donald, Francky, Adem, Sema en Babacar). Er zijn ook cursisten die niet konden komen maar die toch gesponsord hebben. Het viel me op dat Rien Verlinden heel veel oud-cursisten omhelsde die ze lang niet meer gezien had. Aan de kauwgomballenboom zaten Hendrik Bullynck en Michiel Van Boxstael die met een ondeugende blik (naar de vrouwen) drankbonnetjes verkochten. Andere leerkrachten (Wanneer ik Marjolein zag serveren, begon ik al van een eiland op Hawaï te dromen, hahaha) hielpen met het opdienen van de drankjes. ONGELOOFLIJK  Ignace Dehondt was barman van dienst met een mooi schortje aan (alleen zijn ‘sjakoske’ ontbrak, hahahahahaha, grapje). Hij zette zich volop in om ervoor te zorgen dat iedereen zijn droge keel kon bevochtigen.

Na de pauze gingen we opnieuw 77 trappen naar boven voor het tweede deel.

Toen een koor vanuit Aalter naar voren geroepen werd, viel mijn mond open van verbazing (van hier tot in Tokio) toen ik zag dat Lies De Vriendt in dat koor zat. Jawade!!! Kan die zingen, zeg!!! Amaai!!! (Jammer dat ik al zo oud ben want ik zou zo iemand in mijn huis willen). Na de show bedankte Caroline Van Doren de mensen (Katrien Vereecken en politieman) die deze show hebben verwezenlijkt samen met de helpende leerkrachten die voor en achter de schermen hebben geholpen.

Dit evenement deed me terugdenken aan vorig schooljaar toen de pasdagen nog bestonden. (Iedereen hielp mekaar en we leerden ook nieuwe gezichten beter kennen). Zo’n evenement brengt mensen samen en men leert elkaar beter kennen.(Voor mij mag het gerust meer van dat zijn)

Na het optreden konden we in de bar bij een drankje nog nakaarten. Het lachen stemde me tevreden want dit was een geslaagde avond waarvan ik nog lang zal nagenieten.

Met dank aan de organisatoren en de helpende vrijwilligers

de schrijvende pers

getekend

cursist   Ide Franky